Sznury/szarfy

Sznur czy szarfa masońska: który odpowiada Twojemu stopniowi

Sznur masoński i szarfa nie oznaczają tego samego przedmiotu, nawet jeśli w praktyce często są mylone. Sznur to wąska wstęga, czasem baldryk noszony na ramieniu, który oznacza stopień lub przynależność do rytu. Szarfa jest szersza, zazwyczaj z mory lub aksamitu, i nosi się na niej klejnot funkcji sprawowanej przez oficera loży. Ta różnica warunkuje wybór: Mistrz uzupełniający swój fartuszek nie szuka tego samego elementu co oficer, który musi eksponować klejnot swojej godności podczas prac.

Od samego fartuszka do szarfy funkcyjnej

Na stopniach Ucznia i Czeladnika fartuszek nosi się samodzielnie, bez sznura, niezależnie od praktykowanego rytu, REAA czy Rytu Francuskiego. Na stopniu Mistrza fartuszkowi towarzyszy wstęga zgodnie ze zwyczajem właściwym każdej loży: niektóre warsztaty ją narzucają, inne nie. Zasada zmienia się, gdy Brat zostaje oficerem: Dozorca, Mówca lub jakakolwiek inna godność wymaga szarfy z klejnotem funkcyjnym, którego kolor i kształt podlegają kodom właściwym praktykowanemu rytowi.

Szarfa Czcigodnego Mistrza – element obowiązkowy

Szarfa Czcigodnego Mistrza nie jest dodatkiem dla wygody: jest obowiązkowa do sprawowania funkcji. W REAA nosi się ją z klejnotem czcigodnego. W Rycie Francuskim węgielnica pozostaje atrybutem powiązanym z szarfą. Po zakończeniu kadencji niektóre loże wręczają swojemu byłemu Czcigodnemu sznur lub klejnot byłego Czcigodnego Mistrza, którego forma różni się w zależności od warsztatu i rytu.

Sznur masoński według rytu: REAA, Ryt Francuski i Memphis-Misraim

Sznur dobrany bez uwzględnienia rytu praktykowanego w loży od razu wprowadza dysonans wśród obecnych Braci. Ta kolekcja obejmuje zwyczaje Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego, Rytu Francuskiego i Memphis-Misraim, z modelami dopasowanymi do każdego poziomu praktyki:

• Uczeń / Czeladnik: sam fartuszek, bez sznura, zarówno w REAA, jak i w Rycie Francuskim.
• Mistrz: fartuszek uzupełniony wstęgą zgodnie ze zwyczajem loży, w obu rytach.
• Czcigodny Mistrz: szarfa z klejnotem czcigodnego w REAA, szarfa z węgielnicą w Rycie Francuskim groussier lub w tradycyjnym Rycie Francuskim.
• Oficer (Dozorcy, Mówca itd.): szarfa z klejnotem funkcyjnym, kolor i kształt właściwe rytowi praktykowanemu przez lożę.
• Wyższe Stopnie: sznury i szarfy zmienne od 4. do 33. stopnia w REAA, Zakony Mądrości w Rycie Francuskim.

Noszenie sznura masońskiego podczas prac, nie w społeczeństwie profańskim

Sznur lub szarfę nosi się wyłącznie podczas prac lożowych, od stopnia lub funkcji, od której staje się to wymagane. Świeżo wyniesiony Mistrz, który otrzymuje swoją wstęgę, nie wynosi jej poza świątynię: zwyczaj masoński ściśle rezerwuje ją do ram rytualnych. Zasada ta dotyczy także lóż praktykujących Rektyfikowany Reżim Szkocki, gdzie każda funkcja narzuca własny dekor odrębny od REAA czy Rytu Francuskiego. Oficer zazwyczaj uzupełnia swój strój białymi rękawiczkami masońskimi, noszonymi równolegle z szarfą funkcyjną.

Pielęgnacja sznura z mory lub aksamitu

Mora plami się przy najmniejszym kontakcie z wilgocią, a aksamit traci swój kształt, jeśli pozostaje złożony zbyt długo. Źle przechowywany sznur odkształca się w ciągu kilku miesięcy, co zmusza do jego wymiany dużo wcześniej niż przy normalnym zużyciu.

• Przechowywać sznur na płasko, nigdy zwinięty ani złożony na dłuższy czas.
• Chronić go przed bezpośrednim światłem, które przygasza kolory mory.
• Używać pokrowca ochronnego między kolejnymi pracami.
• Unikać wilgotnych pomieszczeń, które pozostawiają nieodwracalne ślady na morze.

Najczęściej zadawane pytania