Wielka Loża Pensylwanii
Świątynia Masońska w Filadelfii jest siedzibą Wielkiej Loży Pensylwanii Wolnych i Przyjętych Masonów, jednej z najstarszych obediencji masońskich w Ameryce. Skąd wywodzi się ta Wielka Loża?
Jak wiadomo, wolnomularstwo w amerykańskich koloniach rozpowszechniły początkowo loże wojskowe (głównie irlandzkie) oraz Wielka Loża Londynu (tzw. “Nowoczesnych”), która ustanowiła tam Wielkie Loże Prowincjonalne. W Filadelfii pierwsza loża “Nowoczesnych” powstała w “Tun Tavern” w 1731 roku. Wielka Loża Prowincjonalna została zorganizowana w Pensylwanii prawdopodobnie już w 1731 roku, a najpóźniej w 1733 roku. Miała ona kilku Wielkich Mistrzów Prowincjonalnych, wśród których warto wymienić Benjamina Franklina. W 1755 roku zrzeszała już kilka lóż i wybudowała pierwszą Świątynię Masońską.
Jednak Wielka Loża “Starożytnych”, założona w Anglii w 1751 roku, wkrótce zaczęła tworzyć własne loże, a następnie Wielkie Loże Prowincjonalne w Ameryce. W Filadelfii pierwsza loża “Starożytnych” powstała w 1758 roku, a ich Wielka Loża Prowincjonalna została ukonstytuowana w 1761 roku. Pod koniec lat 60. XVIII wieku nastroje antyangielskie wśród amerykańskich kolonistów przybierały na sile, co doprowadziło do wojny o niepodległość (1775-1783). W szeregach amerykańskich powstańców było wielu wolnomularzy, ale wszyscy oni należeli do lóż “Starożytnych”. Loże “Nowoczesnych”, wierne Anglii, zaczęły gwałtownie podupadać, a w przypadku Pensylwanii – całkowicie zniknęły. W 1785 roku w Filadelfii nie było już żadnej loży “Nowoczesnych”, a pierwsza Świątynia Masońska w mieście została sprzedana na cele charytatywne.
Świątynia egipska
25 września 1786 roku Wielka Loża Prowincjonalna “Starożytnych” Pensylwanii ogłosiła niezależność od Angielskiej Wielkiej Loży “Starożytnych”, aby natychmiast przystąpić do jej rozwiązania. Dzień później, 26 września, trzynaście lóż zebrało się, aby założyć obecną Wielką Lożę Pensylwanii.
Pierwsze Świątynie Wielkiej Loży Pensylwanii
Imponujący budynek, który możemy dziś podziwiać przy 1 North Broad Street, naprzeciwko Ratusza w Filadelfii, nie jest pierwszą Świątynią Masońską należącą do Wielkiej Loży Pensylwanii. Pierwszą świątynię wzniesiono przy Chestnut Street w 1811 roku; została ona zniszczona przez pożar w 1819 roku i odbudowana w 1820 roku.
W latach 50. XIX wieku wzniesiono nową świątynię, również przy Chestnut Street, którą zainaugurowano w 1855 roku. Ta druga świątynia była używana do momentu otwarcia obecnego gmachu w 1873 roku, po czym została sprzedana.
Obecna Świątynia Masońska w Filadelfii
W 1867 roku, w celu budowy obecnej świątyni, Wielka Loża Pensylwanii ogłosiła konkurs architektoniczny, w którym wybrano projekt młodego architekta Jamesa Hamiltona Windrima (1840-1919). Zaproponowany przez niego budynek utrzymany był w stylu romańskim, ponieważ neomediewalizm cieszył się wówczas dużą popularnością.
Kamień węgielny (ważący aż 10 ton) został uroczyście położony w dniu św. Jana Chrzciciela (24 czerwca) 1868 roku. Ceremonii przewodniczył Wielki Mistrz Richard Vaux, który użył przy tej okazji kielni ceremonialnej, wykorzystanej przez George’a Washingtona do położenia kamienia węgielnego pod Kapitol w 1793 roku.
Budynek otwarto w 1873 roku, a wystrój wnętrz powierzono w 1887 roku niemieckiemu malarzowi i architektowi wnętrz, George’owi Herzogowi (1851-1920), który przez piętnaście lat tworzył unikalne, zróżnicowane przestrzenie. Świątynia Masońska w Filadelfii posiada siedem sal obrzędowych w różnych stylach: egipskim, jońskim, korynckim, rzymskim, renesansowym… Znajdują się tam również sala balowa oraz sala bankietowa.
Świątynia rzymska
Wpisana na listę dziedzictwa narodowego w 1971 roku, Świątynia Masońska w Filadelfii jest otwarta dla zwiedzających w ramach wycieczek z przewodnikiem, a sale bankietowe można wynajmować na wydarzenia prywatne, takie jak wesela. Pozostaje ona jednak oficjalną siedzibą Wielkiej Loży Pensylwanii, a 28 lóż z Filadelfii dzieli między sobą siedem świątyń na potrzeby swoich prac rytualnych.
